Першае маё дзіця
 Пісалася кніга не доўга. Дакладней – не доўга запісвалася. Бо звычайна саджуся пісаць тады, калі ў галаве амаль цалкам збярэцца твор – аж да першага сказа.
Так збіралася і кніга. Калі першае апавяданне (гэта былі “Качаняты”), надрукавала “Бярозка” прыйшла думка аб кніжцы.Бо некалькі апавяданняў ужо былі “напісаны” – чакалі, калі я сяду за стол.
Рукапіс праляжаў у выдавецтве “Юнацтва” (такое тады было) зусім нямнога. Дакладней – не ляжаў зусім. Недзе з паўгода яго рэдагавала рэдактар Святлана Фядотава. Далікатнейшы чалавек!
Калі рукапіс быў гатовы, прыйшоў на дапамогу Міхась Зарэмба. На той час ён загадваў аддзелам дзіцячай прозы для самых маленькіх. І настаяў са сваёй прапановай аб уключэнні рукапісу ў план выдавецтва.
Неверагоднае адбылося – без аніякіх выдаткаў грашовых з майго боку (хоць і планаваліся) кніга пабачыла свет у маі 2002 года.
Засталася незаўважанай. Ну, чаго, ў прынамсі, і трэба было чакаць: час быў надта пякучы, а аўтар жа зусім і нікому невядомы.
Толькі праз тры гады часопіс “Бібліятэка прапануе” ўзгадвае пра кнігу.
Але для мяне (кажу гэта шчыра) на той час важнымі былі водгукі простых чытачоў – тых самых дзяцей, для якіх пісалася кніга.
Было недзе каля дзесятка сустрэч ў раёне са школьнікамі. Радавала, што вельмі прыхільна паставіліся да кнігі настаўнікі. Праўда, за апавяданне “Акуляры” іншы раз і ушчувалі.
У 2007 годзе Брэсцкі аблвыканкам быў зацвердзіў абласную літаратурную прэмію імя Уладзіміра Калесніка. І на яе атрыманне была вылучана “Пастка на рыцара”. І ўзнагароджана.
Раздзел: ПАСТКА НА РЫЦАРА |
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
| |
| |
| |
Valerij Nikolaevich, zdravstvujte. Chto-to u vas na sajte nikakih feedback netu. Eto Dina Biryuk, esli vi menya esche pomnite. Kak vi pozhivaete? Ya sejchas v USA. Vse-taki mechti idiotov sbivayutsya. Vi pomnite ved: ya priezzhayu i mi svoyu gazetu organizovivaem:) Bila na sajte IV, tozhe net nikakoj obratnoj svyazi. Ili ya sovsem uzhe crazy, nichego ne nashla?
Ответ от ValeriyДыяна, дзень добры, дзякуй, што напісала! Наконт гасцёўні – зроблены сайт як блог, каб пад кожным запісаў мог жадаючы пакінуць каментар. Што тычыцца сайта ІВ, то мне надакучыла ўжо выдаляць тыя пасты, якія ці выходзяць за рамкі логікі, ці правакуюць. Зрабіў афіцыйны сайт, хто пажадае – каментаваць можна. Як ты апынулася ў ЗША? Надоўга ці на назусім? Раскажы. Пісаць можаш тут жа – ёсць раздзел “Для сяброў”, пабачыш. Неяк тут мне былі раней перадалі, што нібыта бачылі цябе з дзіцячай каляскай... У цябе змены ў жыцці? Пішы, буду вельмі чакаць   |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
| |
| |
Z dzicyyachaj kalyaskaj? Eto uzhe slishkom:) Chego tolko lyudi ne pridumayut. Navernoe, ot skuki. Ya dumala, chto eto tolko u nas tak, Znaete, otlichitelnaya cherta, MENTALITET, kogda hlebom ne kormi - daj tolko pospletnichat, A net! Lyudi vezde odinakovie.
Esli eto mozhno nazvat peremenami, to da. V shtatah ya uzhe mesyacev 6. Ne navsegda zdes. Eto tochno. Ya hochu v Evropu, kuda-nibud v London. Hotya ya takoj cosmopolit, chto iz Londona mne zahochetsya v Barselonu, a iz Barseloni v Kot-Divuar. No eto tak zdorovo - osschuschenie svobodi peredvizheniya, misli, dejstviya...
Peremen, na samom dele, mnogo. Vsego srazu ne rasskazhesh. Vot zhivu tak so svoimi problemkami i radostyami. Slushayu mamini rasskazi o vashem finansovom krizise po telefonu. I dumayu, kak zhe eto vse uzhe daleko. I samoe otvratitelnoe - vozvraschatsya domoj sovsem ne hochensya. Tolko po domu, ya imeyu v vidu roditelej, brata, i nemnogim blizkim druzyam skuchayu. Znaete, sejchas prazdniki. Hochetsya, chtobi oni bili ryadom. Da, kstati, s novim godom i rozhdestvom Vas. Kak Vashi dela? Chto novogo?
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
| |
| |
Думала, что же мне в вас не нравится, м-р Валерий. А враньё. Теперь сравнивайте то, что вы пишите с тем , что было:
Виктор Некрасов
В моей памяти об отце навсегда отложился его мудрый, испытующий взгляд небесно-голубых глаз. Он как будто постоянно наблюдает за мной и своим взглядом оценивает поступки, которые я совершаю. Я уже на четыре года пережил его по возрасту, но в сознании он всегда будет старше меня, мудрее, опытнее и ещё потому, что он есть отец! Детство его началось при царе, а закончилось в годы Гражданской войны. Он хорошо помнил, как отступающие войска белого генерала Мамонтова установили на колокольне церкви пулемёт и ливнем пуль «косили» красноармейцев. Отец Серафим взял на себя грех: пробравшись по крутой лестнице на колокольню, он застрелил засевших там двух белогвардейцев. Этот смелый поступок священника не помог ему отстоять закрытие церкви в 1932 году, а самого батюшку арестовали за якобы антисоветскую пропаганду. Дальнейшая судьба его неизвестна
Ответ от ValeriyВообще-то не понял, к чему это и о чем, но спасибо, пусть остается |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
