— Пусці! Не чапай! Ой, дапамажыце! — пачулася ад дарогі. Там ужо Додзік цягнуў за руку ў бок гушчару Галінку.

Коратка рыцар тузануў за аброць каня. Конь заіржаў, рэха падхапіла гэтае іржанне, панесла далёка па лесе. Застыў на дарозе Додзік, аскаліўся, убачыўшы, як высока ўзняўся на дыбкі конь, імкліва скокнуў, і віхрам паляцеў на дарогу.