Пра сябе
 
 
 
   
    Беларуская літаратура
    Проза для дзяцей і падлеткаў
    Валерый Гапееў
 
Блог
Валерия Гапеева
 
 
Беларуская проза
 
   
 
 
Водгукі
 
   
 
 
Тое-сёе...
 
   
 
 
Каляндар запісаў
 
 
 
« Июль 2009 »
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
 
 
 
 
Самае праглядваемае
 
 
   
 
 
 
Рэкламы крышку?
 
   
 
www.allbp.ru
 

   Взятое - изымется...
  Сюжет для повести, которые иной раз встречаются у нас, обычно под авторством женщин.

…Она нормальная женщина-стерва: если что попалось в руки – дотянется и зубами. Дочка ее, красавица, вышла замуж, родила, и муж ее увез далеко. Говорили, что не жила там – выживала.
Она приехала, решительно забрала дочку с дитем, сама оформила развод. Дочка тут, у нее, одурела от свободы: хорошо ела и вкусно пила. Гуляла напропалую.
 
Категория: Наблюдения | (23 июня 2009) ------

   Когда сдыхает мобильник…
  tele_1.jpg (13.41 Kb)Прошлая пятница была необычной. Даже необычайной.
Это был на редкость спокойный день. С тем настроением, с которым я пришел на работу, я и уходил домой. Ничто не смогло его изменить. Было очень покойно в своем кабинете, я сделал кучу из того, что задумал (пусть и не все, но уже давно не делаешь даже трети от планируемого).
 
Категория: Опыт | (21 июня 2009) ------

   “Добрай раніцы, Белоруссия”
  …Кава на стале, 7 гадзін раніцы. У мяне каля 15 хвілін вольніцы і няспешлівасці.
Шчоўкаю пультам тэлевізара. Першы, другі трэці… АНТ, Першы нацыянальны, Лад…

Нідзе, ні на адным, ні ў адным сюжэце – ніводнага беларускага слоўца…

Лыбяцца з экрана размаляваныя прыгажуні, захліпаюцца ад асабістай дасціпнасці. Штучныя ўсмешкі, штучная бадзёрасць, дрэнна завуаляванае імкненне спадабацца.

Пераключаюся на расейскі НТВ.
 
Категория: Сумныя думкі | (19 июня 2009) ------

   Больш святасці – менш памяці?
  Матэрыялы сваіх работнікаў у раёнцы ідуць амаль усе на роднай мове, хоць газета двухмоўная. Не адзін раз казалі пра неабходнасць гэтага на лятучках.
...Калега, адносіны з якой простымі не назавеш, апошнія матэрыялы піша на рускай мове.
Нарэшце раблю заўвагу (ну, адказны сакратар усё ж...)
 
Категория: Сумныя думкі | (17 июня 2009) ------

   Женщина и вода
 

Я вижу женщину – и нежность теплого моря охлаждает мое тело.
Я вижу женщину – и волны безумной страсти упруго стучатся в мое сердце.
Я вижу женщину – и грозный поток могущества горной реки пленит мою волю.
Я вижу женщину – и студеный родник насыщает меня, иссохшего в пути.
Я вижу женщину – и тихая мощь равнинной реки утверждает во мне веру.
Только познавшему жажду ведом вкус воды.
Только познавшему женщину ведом вкус жизни.
 
Категория: Личное | (15 июня 2009) ------

   ЛАДушкі, ЛАДушкі…
  Учора, пакуль гатавалася кава, шчоўкаў на кухні пультам тэлевізара. Раптам – беларуская мова. Што апошнюю сустрэць на беларускіх каналах – як выкапень каштоўны ў балоце знайсці, не навіна. Таму прыслухаўся.

Нічога так сабе размаўляла дзяўчына…
Даволі вялікі па аб’ёме рэпартаж. Піяр.
І піярылі на беларускай мове …расейскага пісьменніка-фантаста з новай хвалі. Моднага “метрастроеўца”.


 
Категория: Сумныя думкі | (10 июня 2009) ------

   Баліць
  Дзеткі па 5-6 годзікаў са ззяючымі вочкамі стаялі ля сцэны. Іх ніхто не праганяў адтуль, не ставіў у радок... А яны так перажывалі за кожнага, хто выходзіў на сцэну, падпявалі і падплясквалі... Па чарзе выходзілі на сцэну і спявалі – так шчыра, з такім імпэтам, з задавальненнем.
Яны адчувалі, што іх любяць – і хацелі нібыта аддзячыць дарослым за іх любоў сваім стараннем. Гэтыя маленькі дзеткі ніколечкі не тушаваліся, не баяліся дарослай аўдыторыі і вялікай сцэны. Яны ведалі, што іх любяць.

І дзеткі спявалі – спачатку па адным, невялічкія, у два-тры куплеты песні, і больш складаныя. А потым яны спявалі разам – так заўзята, так дружна, з такімі шчаслівымі тварыкамі.

Дзеткі спявалі на беларускай мове. На чысцюткай беларускай. З задавальненнем.


 
Категория: Сумныя думкі | (1 июня 2009) ------

   Астраўкі
  Быў ў адной вясковай школе – там педкалектыў ладзіў сваю творчую справаздачу перад дырэктарамі школ раёна і гасцямі.
Сяджу ў зале, слухаю даклад. Паслухаць ёсць пра што – у школы багацейшая гісторыя, ёй больш за 100 гадоў. Сама вёска вядома з 1485 года. У раёне некалькі кіраўнікоў самых вялікіх і паспяховых прадпрыемстваў – яе выпускнікі.
Дык вось, слухаю даклад дырэктара, нешта крэмзаю ў нататніку...
І адчуваю раптам: нешта не тое...
Не так.
 
Категория: Сумныя думкі | (28 мая 2009) ------

 
 
Записки по темам
   
 

 
Последние записи
 
 
 
 
 

 
Последние комменты
 
 
» То будзе працяг? (28.06.2009)
// Лёшкава каханне, або Віртуальное дрэва рэальнасці-3,4,5
Автор Katalina

» Шкада, што канец такі сумны (24.06.2009)
// Лёшкава каханне, або Віртуальное дрэва рэальнасці-3,4,5
Автор Katalina

» Вельмі цікава, сапраўды пра нас, сучас... (24.06.2009)
// Лёшкава каханне, або Віртуальнае дрэва рэальнасці-1,2
Автор Katalina

» Абсолютно со всем согласен :)
Нельзя быть скупердяе... (16.06.2009)
// Если сесть и посчитать...
Автор Anonymouz

» Што я бы хацеў бы каб пісаць такую прозу як ... (12.06.2009)
// Усё цудоўна, або Урок бяспечнага сексу (1)
Автор Javar